Çıkış tarihi: 10/11/2017Yaşayalım
Bu kadar kurak olan bu topraklarda.
KARAKARA. Kuraklığın sesi. Kuru asfaltın ve kumlu rüzgarların sesi. Amansız güneşin sesi, aynı zamanda solmakta olan bir ırkın sesi.
"Alacakaranlık Çağı." İnsan türünün yaşlanma dönemidir; bu dönemde "Ötekiler" olarak bilinen, insan olan ama olmayan melezler büyük sayılarda var olmaktadır. Nemden yoksun, rüzgârın savurduğu çorak topraklarda, küçük bir grup insan artık tanımadıkları bir dünyada geçimini sağlamaktadır. Şehrin kalbinden uzakta, bir otoyolun kenarında, küçük bir lokanta işleten iki insan vardır. Onlar için, dünyalarını yeniden şekillendiren koşullar, teslimat araçlarına yükleyebilecekleri öğle yemeği kutularının sayısından çok daha az önemlidir. Sonuçta, müşterileri aç bırakmak iş için iyi değildir ve iş onları doyurur. Günlerce, dükkanlarının bitmek bilmeyen işleriyle meşgul olurlar. Ancak, teslimatlardan eve dönerken yol kenarında büyük bir bavul bulduklarında, günlük hayatlarının rahat monotonluğu altüst olur. Bavulun üzerinde, hareketsiz bir şekilde, pembe saçlı genç bir kız yatmaktadır...
Susuz kalmış olsalar da birbirlerine arkadaşlık ediyorlar.
İçleri boş olsa da, birbirlerinin boşluklarını doldururlar.
Öyle yaşayacaklar.
Bu kadar kurak olan bu topraklarda.
Özellikler
- KARAKARA'dan hikayeye devam ediyoruz.
- Rebecca Valentine ile tanışın. Bir gün Leon'un lokantasını ziyaret eder. Nazik, şefkatli kişiliği ve abla tavrıyla tüm ev işlerini kusursuz bir şekilde halleder ve bu "Alacakaranlık Çağı"nda nadir bulunan mükemmel bahçecilik becerilerine sahiptir. Ancak gerçek şu ki, belirli "koşullar" altındadır...
- Ninjalara büyük saygı duyan Mari=Mizuno ile tanışın; bu kız gece gündüz antrenman yapıyor. Leon onu açlıktan ölmek üzereyken buluyor ve yardımına koşuyor, bu da Mari'nin ona büyük saygı duymasına yol açıyor. Antrenmanlarını asla aksatmayan Mari, büyük bir fiziksel güce sahip ve bunu sonuna kadar kullanarak lokantayı korumak için gönüllü oluyor.
